เสือโคร่ง

 

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ เสือโคร่ง

 

 

เสือโคร่ง ปัจจุบันมีประชากรเสือโคร่งเหลืออยู่เพียงราว 3,200 ตัวเท่านั้น เราพบเสือโคร่งมากที่สุดในประเทศอินเดีย ซึ่งหลงเหลืออยู่เพียง 1,400 ตัว ในปี พ.ศ.2552 เสือโคร่ง 100 ตัว จาก 1,400 ตัวถูกฆ่าในช่วงเวลาดังกล่าวและยังมีเสือโคร่ง 3 ตัวหายสาบสูญไปจากพื้นที่ WWF ดำเนินงานอนุรักษ์เสือโคร่งใน 13 ประเทศ โดยในประเทศไทยเราทำงานอนุรักษ์และฟื้นฟูประชากรเสือโคร่งครอบคลุมพื้นที่อุทยานแห่งชาติแม่วงก์และอุทยานแห่งชาติคลองลาน โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อฟื้นฟูจำนวนประชากรเสือโคร่งและสัตว์ที่เป็นเหยื่อเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดการสูญพันธุ์

โดยปกติเสือโคร่งจะกระจายตัวอยู่ในเขตผืนป่าทั่วทวีปเอเชียและทางตะวันออกของรัสเซีย ในช่วงหนึ่งศตวรรษที่ผ่านมาพบว่าเสือโคร่งส่วนใหญ่เดินทางไปมาในแถบทวีปเอเชีย ปัจจุบันแหล่งที่อยู่อาศัยของเสือมีขนาดลดลงเหลือเพียงร้อยละ 7 จากขนาดพื้นที่เดิม เสือและลักษณะเฉพาะในแต่ละถิ่น เสือต้องการที่อยู่อาศัยที่สมบูรณ์ อุดมด้วยเหยื่อที่เป็นแหล่งอาหาร และมีแหล่งน้ำเพียงพอสำหรับการดำรงชีวิต เสือต่างชนิดจะอาศัยอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ไม่เหมือนกันเช่น บางชนิดอาศัยอยู่ในป่าดิบชื้น บางชนิดอยู่ในป่าดงดิบหรือป่าชายเลน อย่างเช่น เสือในภูฏานอาศัยอยู่ในพื้นที่สูงกว่าระดับน้ำทะเลถึง 4,000 เมตร และอยู่ในเขตพื้นที่เดียวกับเสือดาวหิมะ แต่ในซันเดอร์แบน ประเทศอินเดีย เสือสามารถว่ายน้ำในป่าชายเลนกับฉลามหัวบาตรและจระเข้

เสือเป็นสัตว์ที่มีชีวิตสันโดษ ยกเว้นแม่เสือที่มีลูกอ่อน แต่เสือแต่ละตัวจะมีอาณาเขตไม่ไกลกันนัก เสือโคร่งบางตัวอาจมีพฤติกรรมเข้าสังคม เช่น แบ่งปันเหยื่อกันกินเสือโคร่งจะหลบซ่อนตัวอยู่ในถ้ำ โพรงไม้ และในบริเวณที่มีต้นไม้หนาแน่น ส่วนใหญ่จะออกมาในตอนกลางคืน แต่เสือไซบีเรียจะออกมาในช่วงกลางวันของฤดูหนาว

เสือโคร่งแต่ละตัวจะมีอาณาเขตอาศัยเป็นของตัวเอง ในพื้นที่ที่มีเหยื่ออุดมสมบูรณ์ เช่นในอุทยานแห่งชาติ จิตวัน  ที่ประเทศเนปาล เสือตัวเมียครอบครองอาณาเขตราว 10-20 ตารางกิโลเมตร และ 30-70 ตารางกิโลเมตรสำหรับเสือตัวผู้ ในขณะที่รัสเซียมีความหนาแน่นของเหยื่อน้อยกว่า และมีอาณาเขตกว้าง 200-400 ตารางกิโลเมตรสำหรับเสือตัวเมีย และ 800-1,000 ตารางกิโลเมตรสำหรับเสือตัวผู้
การสืบพันธุ์
เมื่อเสือโคร่งโตเต็มวัย ทั้งตัวผู้และตัวเมียจะอาศัยอยู่เพียงลำพัง จนกระทั่งถึงเวลาที่พร้อมจะผสมพันธุ์ โดยทั่วไป เสือโคร่งตัวเมียพร้อมที่จะผสมพันธุ์เมื่ออายุได้ 3 ปีขึ้นไป ในขณะที่ตัวผู้ที่อายุเท่ากันก็สามารถผสมพันธุ์ได้ เพียงแต่โอกาสมีน้อยกว่าตัวเมีย เนื่องจากเสือโคร่งตัวผู้ต้องหาอาณาเขตของตัวเองให้ได้ก่อน ซึ่งอาจใช้เวลาอีก 1 – 2 ปี ดังนั้นเสือโคร่งตัวผู้อาจมีอายุถึง 4 – 5 ปี จึงจะสามารถหาตัวเมียเพื่อผสมพันธุ์ได้

เสือโคร่งตัวเมียอุ้มท้องประมาณ 3 เดือนก่อนคลอดลูกจำนวน 2 – 7 ตัว แต่ส่วนใหญ่ลูกจะรอดชีวิตจนโตเต็มวัยประมาณ 2 – 3 ตัว เท่านั้น เสือโคร่งตัวเมียเท่านั้นที่ทำหน้าที่เลี้ยงลูก ในขณะที่ตัวผู้จะคอยปกป้องอาณาเขตไม่ให้เสือโคร่งตัวผู้อื่นๆ รุกล้ำ และอาจจะผสมพันธุ์กับเสือโคร่งตัวเมียอื่นๆ ที่อยู่ในอาณาเขตของตน เสือโคร่งตัวผู้ 1 ตัวอาจมีเสือตัวเมียได้ถึง 3 ตัวอาศัยอยู่ในอาณาเขตของตน อย่างไรก็ตามเสือโคร่งตัวเมียเองก็ป้องกันอาณาเขตของตนไม่ให้ตัวเมียตัวอื่นๆ รุกล้ำกล้ำกรายได้เช่นเดียวกัน

เสือโคร่งตัวเมียจะเลี้ยงลูกประมาณ 2 ปี หากเป็นลูกเสือตัวผู้ มันจะเริ่มแยกตัวออกไปหาอาณาเขตของตัวเอง ในขณะที่ลูกเสือตัวเมียอาจอยู่กับแม่ต่อไปจนอายุประมาณ 2.5 ปี จึงแยกตัวออกไป การที่เสือจะเลี้ยงลูกได้ประสบความสำเร็จขึ้นอยู่กับจำนวนและชนิดของสัตว์ที่เป็นเหยื่อเป็นสำคัญ โดยเฉลี่ยใน 1 ปี เสือโคร่ง 1 ตัวกินเนื้อประมาณ 3,000 กิโลกรัม แต่แม่เสือที่ต้องเลี้ยงลูก 2 – 3 ตัว ต้องการเนื้อถึง 4,000 กิโลกรัม/ปี ลูกๆ จึงจะมีชีวิตรอด

เสือโคร่งมีอายุขัยเฉลี่ยประมาณ 15 ปี

 

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ เสือโคร่ง